Islak Gül

Seninle paylaşmak uykularda en büyük günahları Seninle uyanmak nice çılgın gecelerden sonra Alır götürür beni kokun uzaklara en uzaklara Ağzın dudaklarımda ıslak bir güldür sabahları Tenin çekiyor beni tenin tutmuş saçlarımdan Afrikalı kölenim senin, esirinim, mecburunum Gözlerin değmese gözlerime kahrolurum Ölürüm çekersen ellerini avuçlarımdan Dönsün başım tutuşsun damarlarımda kanım Gel otur yanıbaşıma erişilmez kadınım Yum iri gözlerini, devir kirpiklerini Ser önüme bir hazine gibi güzelliklerini Sana en muhtaç olduğum şu anda gel Yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

İşte Gidiyorum

Belki son bir şey söylemek isterdin birilerine Dert etme... Ben söyledim işte senin yerine İşte gidiyorum... Karşılıksız bir aşka kurban ettim ömrümü! İşte gidiyorum, Toprak alsın benim de bu hazin öykümü... İşte gidiyorum... gurbet yorgunu gövdemi, Çukura kim indirecek? İşte gidiyorum, Bu menfur cinayeti, şimdi çıkıp kim üstlenecek? Çürüdü gözlerim, Çürüdü yüreğim, bu yağmurlu şehirde. İşte gidiyorum, Beni kaldırın, hicran kalsın teneşirde. Size, yüzyallardır sesini kaybetmiş Bir türkü söyleyecektim; Ve bir yayla rüzgarı şefkatiyle Kirpiğinizin ucundan öpecektim... Bir masum türküydü sadece Yüz binlerce mağdurun gönlünde; Belki söyleriz hep birlikte Belki... mahşerin birinci gününde. Nasıl sevmiştim hepinizi, Nasıl böyle oldu akıbetim? Ve nasıl çöle döndü, O benim gül-gülistan memleketim? İşte gidiyorum, Hiçbiriniz, hiçbir dilde beni anlamadınız. Ben başımı verdim, sizinse İnsafsız bir linç oldu karşılığınız. İşte gidiyorum, Penceresiz bir dünyanın bilinmez labirentine... İşte gidiyorum, ''Saçlarındaki yıldızları artık koparabilirsin anne!'' Sonunda kaptırdım gönlümü Ölüm denen o kaypak türküye. Ve işte kurtuldun benden Şen olasın ey sevgilim; Türkiye! Elbet benim de vardı, Kendime ve yurduma dair umutlarım. Belki bıraktığım yerden sürdürür; Dostlarım, karım ve çocuklarım... Çatladı yüreğim, çatladı sazım. Demek ki böyleymiş yazım. Sizlere armağan olsun Sizlerden ödünç aldığım bu yürek sızım. Bu nasıl hapis Tanrım Sabah-sabah bu ne hikmet, bu ne sis? Kalbime son mermiyi sıkmak Sana mı düştü, ey güzel Paris? İşte gidiyorum, Kalmadı söyleyecek son bir sözüm. Dediğiniz gibi olsun be! Dediğiniz gibi olsun gözüm! İşte gidiyorum, Tükenmişti inancım, bu nankör hayata dair. Belki benim için birkaç mısra döktürür Hayaloğlu diye bir şair!..

ATATÜRK KURTULUŞ SAVAŞI'NDA Bir gemi yanaştı Samsun'a sabaha karşı Selam durdu kayığı, çaparası, takası, Selam durdu tayfası. Bir duman tüterdi bu geminin bacasından bir duman Duman değildi bu Memleketin uçup giden kaygılarıydı. Samsun limanına bu gemiden atılan Demir değil Sarılan anayurda Kemâl Paşa'nın kollarıydı. Selam vererek Anadolu çocuklarına Çıkarken yüce komutan Karadeniz'in hâlini görmeliydi. Kalkıp ayağa ardısıra baktı dalgalar Kalktı takalar, İzin verseydi Kemâl Paşa Ardından gürleyip giderlerdi Erzurum'a kadar.                     Cahit KÜLEBİ

•

Atatürk Benim, baş öğretmenim Baş öğretmenimin; Adı: Mustafa Kemal Soyadı: ATATÜRK Mustafa Kemal ATATÜRK Baş öğretmenim En büyük Türk Atatürk, Bir sen, fani Mustafa Kemal Bir de biz, Mustafa Kemal’ler Cumhuriyeti, siz kurdunuz Biz yaşatacağız Baş öğretmenimi gördüm, fikirleriyle Yürüyeceğim, daima Baş öğretmenimin izinde Bitmeyen görevini Biz tamamlayacağız Son nefese kadar, çalışıp Bizden sonrakilere Türk ulusunun Nefesinin, sönmeyeceğini Onun ebedi olduğunu, göstererek Parolanı anlatacağız Türk’üm, bizim için Yüksekliğin hududu yok Çalışmak, çalışmak, çalışmak var Asla, yılmak yok Kurtardın, Türk milletimi Hitap ettin, Türk gençliğine Yürüyor Türk gençliği, Baş öğretmenim, senin ilkelerinle Seni, Dünyaya yazdım, almadı Arşa yazdım,, arşta yer kalmadı Yirmidört kasım öğretmenlerinin günü Kalbimde, gönlümde, her an sen varsın Her yılın,, üçyüz altmışbeş günü Baş öğretmenimsin ATATÜRK   Berkan Gürsoy   Kemal Atatürk Dört yanımız sarılmış düşmana Onları vuran Kemal Atatürk Aydın kapı açtın Türk halkına Aydınlık saçan Kemal Atatürk Sen verdin halkına hak Hürriyet Ulusa kurdun hür Cumhuriyet Özgürlüğü sundun ilelebet Bağımsız kılan Kemal Atatürk Senle coştu bu ulu Türk halkı Senle buldu gelecek yarını Halkına adadın hep varını Yarınlar kuran Kemal Atatürk Hedefleri gösterdin ileri Hayran bıraktın dost,yad elleri Cözdürdün lal olan bu dilleri Dilleri dizen Kemal Atatürk Mustafa Kemal işlemi sahi Gerçek sulbu irşad işleğ Bai Sahip zaman haberli bir dahi Noktadır yurda Kemal Atatürk Kul Coştuk alır Ata ilhamı Işığı ile aydın her yanı Atasına feda ruhu canı Hayatlar veren Kemal Atatürk 29 Ekim 1993   Kul Coştuk

Şark Oyunu (Oriental / Occidental Dansı Kara Batı'nın kara damgası) Kim'in büyük hatası Tarih yazdı yazısını Mustafa Kemal deha'sı, Uzun bir tarih sonrası Kurtuluş Savaşı yaşanıyor Halkın çorbası yoktu hastasına Anadolda yoklukta Anadola yüklendi kara düşman nerde varsa dünyada Kızlar bayrak işledi düşmanla çarpışan yavukluya Dua'sındaydı yiğidi hayatını verirken kızıl kurşuna, At arabaları kağnı devri yokluk dizboyu Vatanda Her düzeyde kılıkla çatal dilli yanlı olur hiç unutma Durmadan din hacı hoca birlik parayla düşmanınla Sana aptal diye bakmışlar gözünü dört aç öyle yaşa O günleri günümüzle kıyasla imanlıda yoktu şaşaa! , Dua'sındaydı yiğidi bağrını açmışken kara kurşuna Omuzda bebesi mermiler taşımış Bacıları hatırla Yeter ki Türk cahil esir kalsın diye nice servet batıdan Genç yaşta cephelerde ayağından çizme çıkarmadan Kara günlerinde canla Vatanı kimlerdi kurtarmağa koşan, *** Türk'ü yok etmek niyeti açıktır nankör şerefsizin Kalleşçe vurduğu Kutlu Asker Aziz Şehitlerimizin Ana babası üzgün onulmaz kaç yaralı ömür boyunca Kara günlerde kimler koşar Kutlu Vatanı canla korumağa Rahmet çıkmaz ağzından şimdi vaveylan kime ne reva Allah sedasıdır derinden derin nasıl çınlar Ana ağıtlarında, *** Peygamber doğru iman Kutsal buyurmuş Asker Ocağını Her Din'de İslamda ancak hainler karşı çıkar Ordusuna Kara günlerinde kimler koşar Kutlu Vatanı canla korumağa Şimdi yaşanan günlerin hayali yoktu O günde akıllarda Geçmişe rahmet unutulmaz riya olmaz doğru dinde imanda Sıkışınca düşmanla birlik şimdi alay-i-vaveyla kime reva, *** Deha üstün akıl nerde ne zaman kul bilemez Dehaları insanlara yapılan faydalar belirler Dost bilinen büyük küçük Mustafa seçkin demiş Bir vakit düşman olanlar'da böyle kabul etmiş Kara gününde canla Vatan uğruna koşan bir nefer Kıymet bilene gururla şüphesiz iyi anmak düşer, *** Tarih Türk Milletine aynen vermiş O Atatürk Mustafa Kemal Paşa Türk askeri ocaktan gökte Soyunu tanımış önce kendini adamış Milletine O, nu kıyaslamaya kalkan arsız'ı Yurtta Alemde Allah Millet hiçbir zaman affetmez yeryüzünde Bunların yatacak yerleri yok dünyada nede ahırette! ,

İhsan Uncuoğlu       Mustafa Kemal dağ başını efkâr almış gümüş dere durmaz ağlar gözyaşından kana kesmiş gözlerim ben ağlarım çayır ağlar çimen ağlar ağlar ağlar cihan ağlar mızıkalar iniler ırlam ırlam dövülür altmış üç ilimiz altmış üç yetim yıllar gelir geçer kuşlar gelir geçer her geçen seni bizden parça parça götürür mustafa'm mustafa kemal'im diz dövdüm gözlerim şavkı aktı sakarya'nın suyuna sakarya'nın suları nâmın söyleşir hemşehrim sakarya öksüz sakarya ankara'dan uçan kuşlar kemal'im der günler günü çağrışır kahrolur bulutlara karışır gök bulut yaşmak bulut .......... ..........   Attila İlhan     ***Mustafa Kemal Atatürk*** Canımız kanımız feda vatana Kurtardı vatanı Mustafa Kemal Minnettar bu ülke şehit yatana Kurtardı vatanı Mustafa Kemal Nice padişahlar sultanlar şahlar Etrafımızı bir bir sardı düşmanlar Durmadı yıllarca kanlı savaşlar Kurtardı vatanı Mustafa Kemal Düşmanla bir olup kurşun sıkandan Kahraman Ataya karşı çıkandan Kendi ülkesini içten satandan Kurtardı vatanı Mustafa Kemal En güçlü kahraman Kemal paşamız Türk lük ateşiyle yanar bağrımız Kızıl gökte parlar al bayrağımız Kurtardı vatanı Mustafa Kemal Şahlandı Mustafa Kemal Atatürk Gururla savaştı asil soylu Türk Bükülmedi bileği hep başı dimdik Kurtardı vatanı Mustafa Kemal 21.08.2006 Hacer Alioğlu   Hacer Alioğlu

O GELİYOR

Yıl, 1919,
Mayısın on dokuzu.
Kızaran ufuklardan kaldırıyor başını
Yeryüzüne can veren
Cana heyecan veren
Al yüzlü oğan güneş!
Takanın burnu nasıl Karadeniz'i yırtar;
Siz de bir anda öyle yırtınız uykunuzu,
Uyanın Samsunlular!
Kurutacak gözlerde umutsuzluk yaşını
Al yüzlü oğan güneş!
Bugün Çaltı burnundan gülerek doğan güneş!

Yıl, 1919,
Mayısın on dokuzu.
Uyanın Samsunlular!
Uyumak ölüme eş,
Diriltin ruhunuzu.
Ufukta bir gemi var!

Fakat bu gemi niçin böyle yavaş geliyor?
Acaba yolu mu az, yoksa yükü mü ağır?
Bu gemi umut yüklü, inan yüklü, hız yüklü;
İçinde bu vatanın derdiyle yanan bağır,
Kurulacak yarını düşünen baş geliyor.
Bir baş ki gökler gibi bir küme yıldız yüklü!
Bu gemi onun için böyle yavaş geliyor

Yıl, 1919,
Mayısın on dokuzu.
Ufukta duran gemi gitgide yaklaşıyor
Sanki harlı bir ateş
Yakıyor ruhumuzu.
Beklemek üzüntüsü her gönülden taşıyor.
Üzülmemek elde mi?
Hız yüklü, inan yüklü, umut yüklü bu gemi!

O umut yayıldıkça ruhlara sıcak sıcak,
O hız doldukça bütün damarlara kan gibi,
Gizli gizli inleyen her yürek canlanacak,
Ateşler püskürecek uyanan volkan gibi!

Gittikçe büyükleşen
Gölgene dikilmekten
Karardı gözlerimiz.
Koş, atıl, gemi, sana engel olmasın deniz!

Ak saçlı dalgaları birer birer kes de gel!
Kuşlar gibi uç da gel, rüzgâr gibi es de gel!

Celal Sahir EROZAN